Γιατί είναι τόσο σημαντική η αυτοεκτίμηση;

Ανακάλυψα τη δύναμη της αυτοεκτίμησης πριν από είκοσι και πλέον χρόνια, όταν έκανα την πρώτη μου σχετική έρευνα στο πεδίο της εκπαίδευσης. Η διαίσθησή μου μου έλεγε ότι το να δουλέψει κανείς με την εικόνα του εαυτού του θα μπορούσε να έχει μεγάλο αντίκτυπο σε διάφορους τομείς της ζωής. Εκείνο που δεν είχα φανταστεί ήταν πόσο συντριπτικά θα ήταν τα αποτελέσματα. Η υπόθεση με την οποία άρχισα το σχέδιο έρευνας ήταν ότι, δουλεύοντας την αυτοεκτίμηση των μαθητών, θα μπορούσαν να παραχθούν εξαιρετικά ακαδημαϊκά αποτελέσματα μέσα σε λίγο μόνο χρόνο. 

Το σχέδιο, το οποίο ονόμασα «Μου αρέσει να είμαι ο εαυτός μου», συνίστατο στην ανάπτυξη δραστηριοτήτων που ενισχύουν την αυτοεκτίμηση των παιδιών για τρεις ώρες την εβδομάδα σε ένα διάστημα δέκα εβδομάδων. Δουλέψαμε με δραστηριότητες οι οποίες στηρίζουν την αποδοχή, την ανακάλυψη των ταλέντων, τη δύναμη της αγάπης, τη συνεργασία, τη μοναδική ύπαρξη.
Για να προσδώσω ακαδημαϊκή βαρύτητα στην έρευνά μου, υποχρεώθηκα σχεδόν να μετρήσω με σχολαστικότητα κάτι που ανέκαθεν αισθανόμουν στα μύχια της ψυχής μου: το γεγονός ότι η εκτίμηση για τον εαυτό μας μπορεί να κάνει τη διαφορά. Αναλύοντας «το πριν και το μετά» κάθε μαθητή, παρατηρήσαμε εξαιρετικά αποτελέσματα: όλοι είχαν αυξήσει ταχύτατα την ακαδημαϊκή τους απόδοση. Αλλά δεν ήταν αυτό το στοιχείο που με εξέπληξε περισσότερο. Δε θα ξεχάσω ποτέ τι συνέβη με το παιδί που από την πρώτη μέρα φάνηκε πως ήταν το πιο προκλητικό της τάξης.
Ο Εμίλιο ήταν οκτώ χρονών, είχε ολοζώντανα μάτια και μαύρα μαλλιά. Μέσα σε λίγα μόλις χρόνια είχε κατακτήσει στο σχολείο την πρώτη θέση στην κακή συμπεριφορά. Η σχολική του απόδοση ήταν πολύ πενιχρή, οι συμμαθητές του τον απέρριπταν και οι δάσκαλοί του τον έτρεμαν. Του είχαν κολλήσει τη ρετσινιά του «καβγατζή της τάξης». Λόγω της κομματιασμένης του αυτοεκτίμησης, ο Εμίλιο μεταμορφωνόταν, χωρίς να το ξέρει, σε έναν από τους μεγαλύτερους δασκάλους μου.
Μια από τις μεθόδους που χρησιμοποιώ για να εκτιμήσω την επίδραση του προγράμματος είναι τα σχέδια: ζητήσαμε από τα παιδιά να ζωγραφίσουν τον εαυτό τους στην αρχή και στο τέλος της έρευνας και να γράψουν ένα σχόλιο για το άτομό τους. Στο αρχικό του σχέδιο, ο Εμίλιο ζωγράφισε τον εαυτό του καλυμμένο ολόκληρο, με μάσκα, κράνος, γάντια, το κορμί του κάτω από το νερό και χωρίς χρώματα. Το σχόλιό του ήταν: «Είμαι στη θάλασσα». Λιγότερο από τρεις μήνες αργότερα, ρίγησα βλέποντας το τελικό σχέδιο: αυτή τη φορά το πρόσωπό του ήταν ακάλυπτο και χαμογελαστό, τα μάτια του ολοζώντανα, τα ρούχα του πολύχρωμα και τα μπράτσα του ανοιχτά. Έχουν περάσει είκοσι χρόνια από εκείνη τη στιγμή κι ακόμα θυμάμαι τα δάκρυα να τρέχουν στο πρόσωπό μου καθώς διάβαζα τη φράση που έγραψε ο Εμίλιο για το άτομό του με την ολοκλήρωση του προγράμματος: «Ανακάλυψα ότι είμαι φυσιολογικός, έμαθα ότι είμαι μοναδικός».
Από τότε η αυτοεκτίμηση έγινε ένα θέμα που απασχολεί διαρκώς το μυαλό και την καρδιά μου. Ένα θέμα που μετέδωσα σε παιδιά, νέους και ενηλίκους. Ένα θέμα που με έφερε από τις τάξεις στις εταιρείες και από την Αργεντινή στις πέντε ηπείρους. Ένα θέμα που έχω θέσει σε πρακτική εφαρμογή όχι μόνο στη δουλειά, αλλά και στο σπιτικό μου. Μια δραστηριοποίηση που κυριολεκτικά μου άλλαξε τη ζωή μου.
Η αυτοεκτίμηση, αυτό το συναίσθημα αξιολόγησης που κάνουμε στον εαυτό μας, επηρεάζει κάθε πτυχή της ζωής μας. Καθορίζει το άτομο που επιλέγουμε για σύντροφο, τι σπουδάζουμε, τι δουλειά βρίσκουμε, με ποιους φίλους βγαίνουμε, τι σχέδια καταστρώνουμε. Όταν κοιτάζουμε μέσα μας, όλοι έχουμε μια συγκεκριμένη ιδέα για τον εαυτό μας. Η αυτοεκτίμηση είναι ακριβώς το πώς νιώθουμε σε σχέση με αυτή την εικόνα.

ΔΕΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΟΥΜΕ

ΥΨΗΛΗ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΧΑΜΗΛΗ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ
Νιώθει εσωτερική γαλήνη Περιμένει αρνητικά αποτελέσματα
Θέτει ρεαλιστικούς επαγγελματικούς και προσωπικούς στόχους Προτείνει μη ρεαλιστικούς στόχους
Έχει αρμονικές σχέσεις Έχει ανταγωνιστικές σχέσεις
Αναπτύσσει τη φιλία Τείνει να συγκρίνεται με τους άλλους
Εκφράζεται δημιουργικά Κατηγορεί τους άλλους
Δέχεται όλα τα συναισθήματα Δεν εκφράζει αυτό που νιώθει
Γίνεται πιο ανεκτικός και συγκαταβατικός Κάνει τους γύρω του να νιώθουν ένοχοι
Είναι αισιόδοξος Είναι απαισιόδοξος
Από το βιβλίο των Veronica De Andres, Florencia Andres, “Confianza Total”, εκδοτικός οίκος Α.Α. Λιβάνη
 
Θεραπευτικό Εργαστήρι:
Πολλά καλά και πολλά δύσκολα ξεκινούν, αντίστοιχα, από την υψηλή ή χαμηλή εκτίμηση στον εαυτό μας. Η αυτοεκτίμηση ΔΕΝ είναι ένα στατικό χαρακτηριστικό αλλά μια εξελικτική διεργασία στη ζωή μας. 
 
logo only ai BLACK
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s